X
تبلیغات
حرف های لخته شده - دختران تهران
گر گر یه من در دل سنگت اثری داشت ــــــــ اکنون دل من حال و هوای دگری داشت
 دختران تهران
دختران تهران

 و این هم شهرتان تهــــــــــــران آباد

 

 که عشق و عاطفه رفته است برباد

 

 نه  پوشش مانده بر مردم نه اسلام

 

 تمام دختــــــــران هستنــــــــــد آزاد

 

 خودم دیــــــدم که در پارک پلیسش

 

 که دختــــر بر پسرها بوسه می داد

 

 بـــــــــــرای هیچ کس اینجا مده دل

 

 که آســـــان می رود اینجا دل از یاد

 

 تمام شهـــــــر تهـــــــران گشتم اما

 

 نه ازشیــــرین اثر دیدم نه فرهـــــاد

 

 بُود بدبخت آنکس که دراین شهـــــر

 

 خودش را میکند ای دوست دامــــاد

 

 به تعریفی که از شخصی شنیـــــدم

 

 تمـــــــام دختـــــــران از چشمم افتاد

 

 شوم شاکـــــر اگـــــــر یک آدم پاک

 

 ببیند چشم من تـــــــا سن هفتــــــاد

 

 دلم خواهــــــــــــد که ازدست زمانه

 

 زنم  من  از ته دل  داد و فریـــــــاد

 

 نوشتم من به یــــــار این چند خط را

 

 به امیــــــــدی  که او از ما کند یـــاد

 

 خداونــــــــدا دل محبوب مــــــــا را

 

 به حق صاحب قـــــــرآن بکن شـــاد

 

 

 به شهری رفته ام آخــــر ندارد

 

 کبوترهای عشقش پــــــر ندارد

 

 عجب شهر عجیبی هست تهران

 

 دل مردم دراینجــــــــا در ندارد

 

 دراینجا مرده آنکس که به جیبش

 

 دلار و اسکناس و زر نـــــــــدارد

 

 اگر افتد دلت اینجـــــــا بمیـــرد

 

 دلت را از زمین کس بــــرندارد

 

 همه اینجا سوار بنــــــــز باشند

 

 ولی بیچاره شهرام خر نـــــدارد

 

|+| نوشته شده توسط شهرام در 86/04/15  |
 
 
بالا